Anfi del Mar

Så har vi altså hatt to herlege veker på Anfi del Mar på Gran Canaria igjen. Kom heim tredje søndag i advent frå julepynta Gran Canaria til julepynta hus og gater i Ørsta. Dette er vår årlege rekreasjon. Påfyll for kropp og sinn. Sjøen var herleg varm og sola gav oss dei nødvendige c-vitaminane etter ein lang og solfri norsk sommar. Nye veker ventar til hausten. Då tek vi tre veker.

Ny bloggadresse!

Bloggen min har fått ny adresse. Alle innlegga som ligg her, har blitt med over til den nye adressa. Kjekt om du også blir med over!

http://bestemorifarta.blogspot.com/

Ørsta og Volda folkedanslag på dansetur i Normandie

Folkedansarar frå Normandie og Noreg med musikarar og vertskap.

   For andre gong har Fotefar Temareiser frå Balestrand i Sogn organisert tur for Ørsta og Volda folkedanslag.
For to år sidan var vi på busstur til Estland og Latvia med deltaking på festival i Riga. Den turen var så bra tilrettelagd og vellukka at vi spurde om dei ville arrangere ein ny tur for oss i år. Dei foreslo Normandie og Paris som mål, med ein kombinasjon av dans og historisk program.


I tillegg til dansarane var der med andre interesserte. Tilsaman var gruppa på 63 personar. Ei stor gruppe, og ein kan spørje seg om det kanskje var i meste laget. Men på grunn av at folk følgde godt opp avtaler, og at turleiarane hadde eit godt planlagt opplegg for turen, gjekk det heile heilt greit.

Danseframsyningane

Dans på den gamle borga i Caen

Arrangørane hadde på førehand lagt til rette for, og annonsert i avisene, tre ulike danseframsyningar for oss. To framsyningar ute, og ei innandørs i lag med ei lokal dansegruppe. Vi var 12 dansepar frå Ørsta og Volda. Ved hjelp av vår dyktige danseleiar Åshild Liaskar og musikar på hardingfele, Liv Fridtun frå Sandane, gjorde gruppa ein framifrå presentasjon av norsk folkedans i Normandie.

Den dyktige musikaren vår Liv Fridtun

Første framsyninga var utanfor domkyrkja i Rouen. Trass i vanskeleg danseunderlag, og sjølv om vi vart overraska av regn, så gjennomførte vi ei framsyning som var dansegruppa verdig. Godt herda vestlendingar tåler ei regnbyge.

I Bayeux var vi i lag med den lokale dansegruppa, som vi også hadde middag i lag med om kvelden. Dei synte oss fleire av sine tradisjonelle dansar. Vi har trudd at vår gruppe var noko spesiell som held i hevd songdansar, men no synte det seg at også denne gruppa presenterte songdansar. Med tresko dansa dei på lette føter. Dei fortalde om draktene sine, at dei denne kvelden brukte såkalla kvardagsdrakter, og at det var grunnen til at dei dansa i tresko.

Dansegruppa frå Rouen

Den siste framsyninga vår hadde vi på den gamle borga i Caen. Framføringa her var i flott ver, og med mange tilskodarar. På grunn av at pressa var varsla på førehand, møtte det fram journalistar ved alle framsyningane. Det vart såleis oppslag i lokalavisene med bilete og omtale av dansegruppa frå Noreg.

Vi takkar for oss med norske flagg

Den franske historia

I tillegg til danseframsyning og samkvem med lokale dansarar, fekk vi oppleve historiske høgdepunkt presentert av historikarane og reiseleiarane Rasmus Sunde og Yoran Sandanger. Sistnemnde er halvt fransk, og hadde brei kunnskap om både gamal og ny historie. Vi fekk fyldig innføring og møte med historia om Gange-Rolv som etter seiande hadde sitt hovudsete i Rouen. Vi vitja og kyrkja som er bygd til minne om ungjenta Jeanne d`Arc som vart dømd for kjetteri og brend levande på marknadsplassen der.

I Bayeux fekk vi høve til å sjå det vidgjetne Bayeux- teppet på 70 m som gjennom broderte bilete fortel historia om Vilhelm Erobraren si hærtaking av England for 1100 år sidan.










Denne statua av Jeanne d `Arc utanfor kyrkja var pynta med blomar i høve minnehøgtid.

Ei minnestatue etter falne soldatar

Vi vitja landgangsstrendene for D-dagen 6. juni 1944. Krigskyrkjegarden som amerikanarane eig og held ved like gjev eit sterkt bilete av alle liva som gjekk tapt i denne grufulle krigen.

Ein velstelt gravlund

Det var ein kuriositet å få vitje hagen til den kjende målaren Claude Monet og huset med utstilling av dei kjende kunstverka hans

Siste dagen før vi sette kursen mot Paris, vitja vi den kjende klosterøya Mont St. Michel.

Det ville

        nok ha vore ei meir høgtidssam oppleving her om det ikkje var så mykje turistar den dagen. Det var
        mest ikkje framkomeleg inne på området.

Det var mange turistbussar denne dagen

Dei to siste dagane av turen var vi i eksotiske Paris. Med sine kjende attraksjonar og i flott sommarver, vart dette ei verdig avslutning på turen.

Ørsta og Volda folkedanslag har dansa i lag i 25 år. Vi har vore på mage turar og festivalar i mange land for å danse. Vi dreg alle på åra etter kvart, men dansen og samhaldet er med på å halde oss i form. Vi takkar kvarandre for ei flott oppleving i Normandie og Paris, og ser fram til fleire turar i lag.

Ei minnestøtte av Jeanne d `Arc inne i kyrkja

Ishavsmuseet

I dag har vi hatt ein fin besteforeldretur til Ishavsmuseet på Brandal i lag med dei to gutebarnebarna våre.
Veldig kjekt å få gå ombord i ishavsskuta Aarvak og utforske lugarar, rorhus, bysse mm. Å klatre opp og ned i leideren var ikkje noko problem for dei to karane.
Ishavsmuseet er for meg ein viktig del av min far si historie, og mi eiga historie om Grønland.
Verd eit besøk for alle.

Even og Lars i lag med isbjørnen



Even på veg opp leideren på skutesida

Lars på veg opp leideren på skutesida

Lars og Even styrer skuta

Bestefar, Lars og Even på dekk

Ombord i den overbygde ishavsskuta Aarvak

Krakow

I april i år vitja vi byen Krakow i Polen. Dette var ein guida tur, noko eg trur er den beste måten ein kan reise på dersom ein vil oppleve mykje på kort tid. Turen var frå laurdag til onsdag. Desse dagane fekk vi bli godt kjende med gamlebyen og alt det dei sjarmerande gamle områda hadde å by på. Små restaurantar ute og inne, butikkar, marknad og kyrkjer. Det er godt for sjel og sinn å rusle i desse gamle gatene.

Tre retters middag og underhaldning kvar kveld. Denne kvelden var det ei nasjonal danse- og spelegruppe som laga stemning under måltidet.

Auschwitz og Birkenau. Det vart eit gripande møte med denne staden som har bidratt til så mykje vondt for det jødiske folket. Guiden her sytte for ei kjenslefull oppleving av alt som denne staden representerer.

Over inngangspartiet heng dei optimistiske orda: Arbeid macht frei.



Ei minnetavle over norske jødar som vart henretta i Birkenau.

"Det motsatte av kjærlighet er ikke hat, men likegyldighet"

Dette sa nobelprisvinnar, og overlevande frå Auschwitz Elie Wiesel.

Etter desse timane var ein middag i det jødiske kvarteret i Krakow ei verdig avslutning på denne dagen.

Zakopane, Polens vinterhovudstad med den vidgjetne hoppbakken Wielka-Krokiew der fleire nordmenn har teke medale. Det flotte veret vi hadde sette ein ekstra spiss på opphaldet der.


Saltgruvene i Wieliczka. Det må vel trygt seiast at dette vart ei stor overrasking for oss. Ingen hadde på førehand hatt forestilling om kor fantastisk denne gruva er. Vi gjekk ned til 130 m av gruva som vart laga på 1200-talet. Der er 300 km med gangar og over 2000 rom. No er der lokaler som vert brukt til arrangement for store samkomer, der er sjølvsagt tilrettelagt for turistar, og det mest fantastiske var den store katedralen som opna seg langt nede i gruva. Ikkje til å tru.

Denne turen var arrangert av Nytt og Nyttig. Absolutt bra. Fantastisk flink guide.

Berlin for andre gong!

Vi fekk lyst til å besøkje Berlin igjen. Ein del var usett, og ein del hadde vi lyst til å sjå på nytt. Rimeleg tur. 3 overnattingar med hotell midt i sentrum av Berlin.

Schønfeldt aitport er ein heller dårleg flyplass. Den ligg i Aust Berlin, og ber preg av det. Vi meistra kjøp av togbillettar på automat, og vi fann ut korleis vi skulle kome oss vidare med toget. Det heile vart noko meir innvikla enn nødvendig, men då vi endeleg fann fram til hotell Ambassador var vi glade og fornøgde og sette i gang med å oppleve.

Vi vitja Unter den Linden, Brandenburger Tor, vi såg Holocost memorial, og vi såg restar av muren og Checkpoint Charlie. Kjende stader alt i hop.

Vi vitja også det store varehuset Ka De We som er Berlin sitt svar på Harrods of London. Her hadde vi eit mektig (og langt frå billeg) lunsjmåltid eine dagen. Ei  flott oppleving var det å sitte på toppen i glashuset og sjå utover byen.

Turbussane som tek oss med rundt med guide er svært nyttige for å få eit perspektiv på byen. Vi gjekk av på Brandenburger Tor og fekk inn litt av atmosfæren der.

                                                                                   

Vi kjende litt på korleis det må ha vore medan muren var der, og korleis det var då den fall. Sikkert ikkje berre greit etterpå heller for ein del folk der.

Ein av dagane drog vi til Nikolaikvarteret som er den eldste bydelen i Berlin. Den gamle kyrkja er den eldste bygningen i Berlin, og byen har vakse ut frå denne kyrkja.

Det 368 meter høge TV-tårnet med den roterande kafeen på toppen lot vi vere. Der var lang kø for å kome opp. Vi valde i staden ein triveleg uterestaurant der vi hygga oss med pils i fineveret. Ja, veret var strålande alle dagane vi var der.

Nikolaikyrkja frå 1250.

Den siste kvelden berre rusla vi rundt i nærmiljøet ved hotellet. Det var varmt og mykje folk var ute. Vi sat lenge ved eit bord på Alexanderplatz og åt is og såg på folkelivet.

Tre dagar var høveleg. Vi fekk med oss det meste av dei aktuelle kjende stadene, og vi hadde tid nok til å finne roa og nyte det flotte veret og den flotte byen.

Dette er Keisar Wilhelms minnekyrkje ved Kurffurstendamm.

”Oskefanga” i Italia vart til draumeferie

Fontena Trevi i Roma

Den 9. april tok flyet av frå Oslo lufthamn Gardermoen med Roma som mål. Tilsaman 53 personar i ulik alder var med i reisefylgjet. Rasmus og Yngve Sunde var reiseleiarar og turarrangørar frå ”Fotefar temareiser”. Turen var planlagt til å vere ei veke med opplevingar i Roma og Toscana.

Colosseum Roma

Dei kjende stadane i Roma vart opplevd fullt ut: Peterskyrkja, Piazza Navona, Colosseum, Fontena Trevi, Panteon osv. Fint og varmt ver, og godt å kome bort frå snøen heime.

Søndag den 11. april forlet vi Roma for å tilbringe dei neste 5 døgera i kloster i San Miniato i Toscana. Klosteret var grunnlagt i 1211 av Franz av Assissi, så vi levde i historiske omgjevnader medan vi var der.

San Miniato med utsikt over Toscana

Denne byen vart utgangspunkt for opplevingsturar til Lucca, Firenze, Siena og Pisa. Vi vitja vingard og økologisk gardsbruk, vi såg på det skeive tårnet i Pisa, og vi var på kunstutstilling i det kjende kunstgalleriet Uffizi i Firenze. Det eldste kunstmuseet i verda.

Det skeive tårnet i Pisa ved sidan av Domkyrkja.

Gamlebrua i Firenze

”Fotefar temareiser” har gode turar som absolutt er å anbefale for den som vil oppleve noko ekstra. Dei stiller med to reiseleiarar, og i tillegg har dei gode lokale guidar på dei ulike stadane vi vitjar.

Oske frå Island.

Dagen før planlagd avreise frå San Miniato fekk vi bodskapen om at ei vulkansky frå Island var i ferd med å lamme flytrafikken over heile kontinentet. Flyet vårt som etter planen skulle ta oss heim frå Pisa til Noreg var kansellert. No fekk reiseleiarane litt av ein jobb. 53 personar måtte innlosjerast og takast hand om i Italia.

Det vart i første omgang ordna med ei ekstra overnatting i klosteret, og vi vart i utgangspunktet glade for å få ein ekstra dag i den svært trivelege vesle byen San Miniato. Frå dette tidspunktet var alt uvisst, og vi hadde treffpunkt til visse klokkeslett der vi vart oppdaterte og informerte om stoda.

Vi vart glade då vi fekk melding om at vi kunne få fly frå Roma på søndag den 18. april. På forunderleg vis klarte dei å skaffe ein buss som ville køyre oss til Roma på laurdag og vi fekk også alle plass på eit fint hotell i nærleiken av flyplassen.

No trudde vi at alt var i orden. Men nei…det var no det heile byrja!

Ny kansellering.

Flyet på søndag vart også kansellert, og vi fekk beskjed frå Norwegian om at vi helst burde kome oss heim på eiga hand, då det var uvisst kor lenge flyromet ville vere stengt..

Så kva skulle vi då attende i Roma å gjere? Men dette var det einaste haldepunktet vi hadde, bussen og hotellet der. Så dermed var vi på veg. Vi hadde eit stopp på togstasjonen i Firenze der det vart prøvd på å få togbillettar til Tyskland som ei løysing, men det var det berre å gløyme. Vi var mange personar, og hundrevis av menneske stod i billettkø.

Buss til Kiel.

Heilt tilfeldig fekk ei av deltakarane på turen vite at ein turbuss frå Austerrike var på Cicilia med turistar, og kanskje kunne dei hente oss og køyre oss oppover i Europa? Etter mykje ringing og mykje spenning kom meldinga: Ein buss hentar oss på hotellet i Roma natt til søndag for å køyre oss til Kiel. Ein lang busstur, og det må vel seiast at vi var mange som tenkte med gru på korleis det ville bli å sitte i buss så lenge.

Vi vart innlosjert på hotellet ved flyplassen i Roma. No var dette den einaste ”heimen” vi hadde så langt. Middag og gode sengar kom vel med i påvente av at bussen skulle hente oss midt på natta.

Det var ei underleg kjensle å stå der om natta og vente. Eg må ærleg seie at det sneik seg inn ein tanke om at der ikkje kom til å kome nokon buss. Men det gjorde det.

Luxusbuss.

Etter kvart som augene vende seg til halvmørkret i den to etasjes bussen, oppdaga vi at dette ikkje var nokon vanleg buss. Her fann vi fantastiske sovesete. Mest som godstolane heime, og med god plass til beina. Men ikkje nok med det. I første etasje på bussen var der restaurant med alle rettar og eiga serveringsdame. Her kunne vi bestille det vi ville av mat og drikke på heile turen, og fekk det servert på elegante brett på bordet i restauranten. Det heile var som ein draum. Bussen stilte med 3 sjåførar i tillegg til serveringsdama, og dei køyrde kontinuerleg til Kiel med berre korte stopp på vegen.

Under vegs var reisearrangørane aktive med å skaffe hotell i Kiel og billettar på ferga til Oslo.

Den fantastiske bussen som tok oss med frå Roma til Kiel.

Nye oppturar.

Vi trudde at toppen var nådd då vi sat i den fantastiske bussen, men når vi booka inn på tre stjerners hotell Steigenberger i Kiel, og vidare fekk lugarar med havutsikt til alle på Colorline frå Kiel til Oslo, då var kvar og ein i reisefylgjet samde om at denne oska frå Island vart med på å gi oss ein ekstra ferie. Vi veit at mange har hatt vanskar med å kome seg heim frå utlandet i denne situasjonen, men vi var meir enn heldige.

Takk til arrangørane.

Turen som i utgangspunktet var planlagt til 7 dagar vart tilsaman 11 dagar. Men det gjorde ingen ting! Vi hadde det bra, og arrangørane gjorde ein god jobb.

Takk til far og son Rasmus og Yngve Sunde i ”Fotefar temareiser” for glimrande utført arbeid med å få alle trygt og behageleg attende til Noreg.



Turid Karlsbakk og Lars Hoggen